اسپيتزر دسته اي از ستارگان نوزاد را مشاهده كرد

تلسكوپ فضائي اسپيتزر تصاويري از زايشگاه ستاره اي NGC 1333 را آشكار كرده است.

زايشگاه ستاره اي NGC 1333 با فاصله 1.000 سال نوري از زمين در صورت فلكي برساوش واقع شده و معمولا در ميان ابرغليظي از غبار پنهان است.

 تلسكوپ فضائي اسپيتزر با استفاده از توانائي هاي فرو قرمز خود به درون اين پوشش غبار رخنه و ستاره هاي پنهان شده در آن را آشكار كرد. اختر شناسان اميدوارند كه با استفاده از اسپيتزر ساختارهاي سياره اي نوپا را در اطراف اين ستارگان رديابي كنند. اين ستاره هاي جوان فورانهائي از انرژي تابشي را منتشر مي كنند كه به آرامي ناحيه اطراف را از غبار پاك مي كند.
بخش عمده نور مرئي اين ستاره هاي جوان توسط ابر غليظي از غبار كه زاينده اين ستاره هاست تار و نامشخص مي گردد. اما دانشمندان با كمك اسپيتزر نور فرو سرخ اين اجرام را رديابي مي كنند و بدين ترتيب با نفوذ به درون غبار مي توانند درك كامل تري از چگونگي شكل گيري ستاره هائي مانند خورشيد را بدست آورند.
ستاره هاي جوان موجود در اين ناحيه تشكيل يك خوشه نمي دهند اما به دو گروه فرعي تقسيم مي شوند. يك گروه در سمت شرق و نزديك سحابي قرار دارند. اين گروه در تصوير به رنگ قرمز ديده مي شوند. گروه ديگر در جنوب قرار دارد و ويژگيهائي آنها به رنگ زرد و سبز به وفور در غليظترين بخش ابر زاينده ديده مي شوند. دوربينهاي دقيق فروقرمز اسپيتزر به دانشمندان كمك مي كند تا خصوصيات صفحه هاي گرم و غبار آلود مواد كه اين ستاره هاي در حال شكل گيري را احاطه كرده اند بررسي و مشخص كنند.
دانشمندان با جستجو براي يافتن تفاوتهاي خواص صفحه هاي بين اين دو گروه فرعي ، اميدوارند به نشانه هائي از تاريخ شكل گيري ستاره ها و سيارات در اين ناحيه دست يابند. اشكال گره مانند زرد - سبز رنگ در قسمت پائين تصوير موجهاي درخشان قسمت جلوي فورانهاي مواد هستند كه توسط ستارهاي بسيار جوان و نارس منتشر و به درون ابر غليظ و سرد گاز كه در نزديكي آنها قرار دارد پيش مي روند. تعداد فورانهاي مجزا كه در اين ناحيه ديده مي شوند بي سابقه است. اين موضوع باعث شده دانشمندان تصور كنند اين فورانها با بر هم زدن گاز سرد باعث پراكندگي ابر گازي و در نهايت جلوگيري از تولد ستاره هاي بيشتر در NGC 1333 مي شوند.  در مقابل ، بخش بالائي تصوير توسط نور فروسرخ ناشي از غبار گرم كه به رنگ قرمز نشان داده شده احاطه مي شود.
 

منبع خبر : Universetoday

قمر سیاره دهم کشف شد

هنوز مدت زیادی از کشف بزرگترین جرم کمربند کویپر نمی گذرد که اختر شناسان موفق به کشف قمر آن شدند.

مایکل براون کاشف سیاره دهم و همکارانش در 10 سپتامبر با استفاده از تلسکوپ کک 2 موفق شدند جرمی را پیدا کنند که به دور 2003 UB313 می چرخد اما هنوز موفق به کشف مدار آن نشدند .تلسکوپ فضایی هابل قرار است در نوامبر و دسامبر امسال در اختیار این تیم  قرار بگیرد تا مدار و فاصله این قمر از سیاره دهم تعیین شود . براون امیدوار است تا ژانویه سال آینده  تمامی فاکتور های اساسی مربوط به این قمر را پیدا کند. این قمر 100 برابر از کمنور تر از 2003 UB313 می باشد و در قدر 24 می درخشد دانشمندان احتمال می دهند ایم قمر 270 کیلومتر قطر داشته باشد .این قمر می تواند کمک زیادی در محاسبه جرم سیاره دهم به اختر شناسان بکند.

 

 

 

منبع خبر : NASA

آفتاب يک روز خوب براي ايستگاه فضايي

براي نخستين بار يک کنسرت زنده از طرف پاول مک کارتني خواننده گروه افسانه‌اي بيتلز براي فضانوردان ايستگاه فضايي بين‌المللي اجرا شد.

 

 

سر پاول مک کارتنی خدمه ایستگاه فضایی بین المللی را طی کنسرتش در کالیفرنیا به وجد می آورد

چند ماه پيش مرکز کنترل ناسا خدمه فضاپيماي ديسکاوري را (در مأموريت بازگشت به پرواز) با موسيقي «Good Day Sunshine» از گروه بيتلز بيدار کرد تا به آنها خبر دهد که هوا براي فرود و بازگشت به زمين آفتابي و مناسب است. از آن زمان پاول مک‌کارتني خواننده اين گروه تصميم گرفت تا کنسرتي را به صورت زنده براي فضانوردان اجرا کند.

صبح روز يک‌شنبه براي فضانوردان ايستگاه فضايي متفاوت بود؛ براي اولين بار يک کنسرت زنده به فاصله ۳۵۲ کيلومتري از زمين براي آنها مخابره شد. اواخر کنسرت مک کارتني در کاليفرنياي آمريکا با زمان بيدار شدن فضانوردان مصادف شده بود و مک کارتني دو آهنگ کلاسيک از گروه بيتلز را براي آنها اجرا کرد. طي اين ارتباط که تقريبا يک ربع طول کشيد مک کارتني در ميان هياهوي طرفدارانش با فضانوردان گفتگو مي‌کرد. دو موسيقي که اجرا شد Good Day Sunshine و English Tea بودند.

وقتي که فضانوردان تازه مشغول صرف صبحانه بودند، ارتباط آغاز شد و مک‌کارتني در ميان هياهوي هوادارنش به دو خدمه روسي و آمريکايي فضاپيما گفت که «مي‌خواهيم شما را با يک کم چاي انگلسيس از خواب بيدار کنيم». دوازهمين گروه خدمه ايستگاه هم اکنون بيش از ۴۰ روز است که در فضا به سر مي‌برند و چند روز پيش هم يک راهپيمايي فضايي را با موفقيت به انجام رسانده بودند. مک‌کارتني در بخش از گفتگويش با خدمه گفت که «اين جمعيت مي‌خواهند از شما براي تمام کارهايتان و براي اين‌که امشب به جمع ما پيوستيد تشکر کنند» و در نهايت آرزو کرد که آنها را به زودي بر روي زمين ببيند.

از زمان پروازهای ماه اين يک رسم بوده که فضانوردان را با قطعه‌هاي موسيقي بيدار کنند، اما اين نخستين باري بود که کنسرت زنده به فضا فرستاده شد.

گروه بيتلز بر اساس اکثر نظرسنجي‌ها پرطرفدارترين و تأثيرگذارترين گروه موسيقي قرن بيستم بوده است.

براي شنيدن موسيقي اين صفحه را در سايت Space Flight Now ببينيد.

سايت رسمي پاول مک کارتني

شاهكاري جديد از كاسيني

فضاپیمای مدارگرد کاسینی در قلمرو زحل، تصویر خیره کننده ای را از سه قمر این سیاره در امتداد حلقه های زحل به زمین فرستاده است.

 

اين تصوير زيبا كه سه دنياي متفاوت در قلمرو ارباب حلقه ها(زحل) را نشان مي دهد به وسيله فضاپيماي كاسيني گرفته شده است.این فضاپیما از تیر سال ۱۳۸۳ به دور زحل در حال گردش است و دیدگاه ما را از این سیاره غولپیکر گازی و خانواده پر شمار اقمارش دگرگون کرده است .

در قسمت بالا(چپ) قمر ديون با قطر  کیلومتر ۱۱۲۶ و در وسط تصوير تتيس با قطر کیلومتر  ۱۰۷۱ ديده مي شوند.همچنين قمر پاندورا به کوچکی  ۸۴ کیلومتردر گوشه راست(پايين) تصوير به چشم مي خورد.
در لحظه گرفتن اين تصوير تتيس در فاصله زيادي از حلقه قرار داشته در صورتي كه دو قمر ديگر به فضاپيما نزديك بوده اند.همچنين كاسيني در فاصله   ۲/۱  میلیون کیلومتری از زحل قرار داشته است.
اين عكس با دوربين زاويه ديد بسته كاسيني در طول موج آبي مر‌‬‌‫ئي گرفته شده است و داراي مقياسي با اندازه ۵ کیلومتر در هر پيكسل براي ديون و پاندورا و   ۹ کیلومتر  در هر پيكسل براي تتيس است

'ونوس اکسپرس' راهی ماموريت خود به سوی زهره شد

فضاپيمای اروپايی "ونوس اکسپرس" از سکوی پرتاب بايکنور در قزاقستان به سوی سياره زهره پرتاب شده است.

دانشمندان از روی زمين نمی توانند چيز زيادی درباره زهره بياموزند چرا که پيچيده در توده غليظی از ابر است."ونوس اکسپرس" نخستين فضاپيمايی است که برای بيش از يک دهه راهی زهره می شود.اين سياره عليرغم درخشندگی خارق العاده اش در گرگ و ميش غروب، در واقع جهنمی ترين سياره منظومه شمسی است.تاکنون تنها معدودی فضاپيما، متعلق به شوروی سابق، بر سطح اين سياره فرود آمده اند و حداکثر پس از چند ساعت زير فشار اتمسفر غليظ و اسيدی آن و دمای 500 درجه ای سطح سياره ذوب شده اند.بخش اعظم اطلاعات ما از اين سياره توسط ماموريت ماژلان ناسا که در دهه 1990 برای پنج سال گرد آن می گرديد جمع آوری شده است. ماژلان با استفاده از يک رادار از سطح زهره نقشه برداری کرده است."ونوس اکسپرس" که مجهز به هفت ابزار مختلف است بايد بتواند حتی تصوير کاملتری چه از اتمسفر پويای اين سياره و چه از فعاليت های آتش فشانی و لرزه ای سطح آن در اختيار ما بگذارد.يکی از پرسش های کليدی اين است که چه عواملی زهره را تا اين اندازه از زمين متمايز می سازد، درحالی که از بسياری جهات بايد همانند زمين باشد 

اتمسفر زهره که عمدتا از دی اکسيد کربن تشکيل شده است گرمای شديد گلخانه ای توليد می کند و تشعشعات به تله افتاده خورشيد در آن، دمای سطح سياره را به طور ميانگين به 467 درجه سانتيگراد می رساند.بررسی علت اين موضوع به ويژه مورد علاقه دانشمندان است.منجمان بر اين باورند که زهره می تواند اطلاعاتی درباره چگونگی واکنش اتمسفر زمين به انتشار گازهای گلخانه ای در اثر فعاليت های انسانی به دست دهد.آژانس فضايی اروپا می گويد با به کارگيری مجدد برخی از عناصر ماموريت بسيار موفق "مارس اکسپرس" توانسته است نزديک به 200 ميليون يورو از هزينه ماموريت "ونوس اکسپرس" بکاهد. 

منبع خبر : BBC News

روز نجوم سال ۸۵ با شعار نجوم و صلح برگزار می شود

شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران به عنوان نهاد هماهنگ کننده فعالیتهای نجوم آماتوری انجمن نجوم ایران روز جمعه ۱۵ اردیبهشت سال ۱۳۸۵ را به عنوان روز نجوم در ایران اعلام کرد.
بنابر اطلاعیه شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران اتحادیه بین المللی نجوم روز ۶ می ( ۱۶ اردیبهشت) را به عنوان روز جهانی نجوم و ۱ تا ۷ می ( ۱۱ تا ۱۷ اردیبهشت) را به عنوان هفته نجوم اعلام کرده است . شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران نیز در جلسه اخیر خود اعلام کرد هفته نجوم را از تاریخ ۱۱ تا ۱۷ اردیبهشت (منطبق با هفته جهانی نجوم) برگزار خواهد کرد اما به دلیل اختلاف تعطیلات آخر هفته ایران و کشورهای غربی و بر مبنای فلسفه انتخاب روز نجوم از سوی اتحادیه بین المللی نجوم ، روز نجوم را یک روز زودتر و در روز جمعه ۱۵ اردیبهشت در سراسر ایران برگزار می کند.
بر اساس اعلام این شاخه ، مراسم سال آینده هفته نجوم با شعار نجوم و صلح برگزار خواهد شد تابر نقش موثر نجوم در نهادینه کردن صلح در جهان تاکید کند.
هدف از برگزاري روز نجوم در جهان ،‌ترويج نجوم ميان عامه مردم و آشنايي آنها با زيباييهاي جهان مرموز آسمان شب است. در اين روز مراکز نجوم خرفه اي اقدام به برگزاري مراسم بازديد عمومي مي کنند و گروههاي آماتوري با برگزاري سخنرانيها،‌رصدهاي عمومي ،‌کارگاههاي نجومي براي عامه مردم و نمايشهاي گوناگون سعي مي کنند تا توجه مردم را به اين دانش کهن جلب کنند.
در ايران  و از سال ۱۳۸۱ اين مراسم در شهرهاي مختلف برگزار مي شود و با استقبال گسترده مردم و گروههاي فعال مواجه شده است.
شاخه آماتوری ضمن دعوت از همه گروههای نجوم آماتوری کشور برای حضور فعال در این مراسم از آنها خواست ضمن اعلام برنامه های خود پیشنهادها و نظراتشان در خصوص برگزاری این روز را با شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران در میان بگذارند.
در عين حال شاخه آماتوري و کميته هماهنگ کننده روز نجوم به زودي برنامه و پيشنهادهاي تفصيلي خود را در اختيار گروههاي نجومي فعال در کشور قرار خواهد داد.

منبع خبر : شاخه آماتوري انجمن نجوم ايران

کوه های آفرینش در اعماق کهیان

با چشمان فروسرخ تلسکوپ فضایی اسپیتزر، اخترشناسان ستونهای عظیمی از گاز و غبار را به تصویر کشیده اند که ده ها ستاره پر جرم درون آنها متولد شده اند .

 

ناحیه عظیمی از گاز و غبار به نام W۵ در فاصله ۷۰۰۰ سال نوری از ما در امتداد صورت فلکی ذات الکرسی محل پیدایش صدها ستاره تازه است. این سحابی پیش از این بارها در نور مرئی به تصویر کشیده شده بود اما انبوه غبار اجاز نداده بود چیزی از ستاره های در حال تولد درون آن دیده شود تا اینکه چشمان راسخ اسپیتزر به سراغ آن رفت این غبار میان ستاره ای در طول موجهای فروسرخ شفاف می شود.
در تصویر اسپیتزر ستونهای عظیمی از گاز دیده می شود که بی شباهت به تصویر به یاد ماندنی هابل با نام ستونهای آفرینش (گرفته شده از مرکز سحابی عقاب) نیست اما با این تفاوت که ستونهای گاز در نمای اسپیتزر

بسیار عظیم ترند به طوری که بزرگترین آنها که مانند انگشتی به بالای تصویر اشاره کرده است ۱۰ بار بزرگتر تر از ستون آفرینش در تصویر هابل است. به این دلیل این تصویر اسپیتزر کوه های آفرینش نامگذاری شده است.در نوک این ساختار خوشه ای از ستاره های جوان دیده می شود که برخی از آنها احتمالا تا ۱۰ برابر
خورشید جرم دارند. اخترشناسان عامل اصلی پیدایش این ساختارهای

بی نظیر را در این محدوده تولد یک یا چند ستاره ابر پرجرم می دادند که
بادهای ستاره ای این غولهای جوان و نا آرام سبب فشرده شدن گاز و غبار میان ستاره ای و پیدایش ستاره های جدید شده است. این ستاره های پرجرم تازه نیز ممکن است سبب پیدایش نسل دیگری در آینده شوند.
بررسی چنین نواحی در کهکشان به شناخت ما از چگونکی پیدایش ستاره های پرجرم و خوشه های جوان ستاره ای کمک می کند.

آرامگاه كوپرنيك در كليسائي در لهستان پيدا شد

باستان شناسان لهستاني عقيده دارند كه قبر نيكولاس كوپرنيك اختر شناس قرن 16 و استدلالگر ايده منظومه شمسي در يك كليسا در لهستان پيدا شد. اين خبر روز پنج شنبه توسط يكي از اين دانشمندان اعلام شد.

وي كه در سال 1543 در سن 70 سالگي درگذشت اين عقيده باستاني كه خورشيد به دور زمين مي چرخد را به چالش كشاند. جسد وي در كليساي جامع كاتوليت در شهر Frombork در 180 مايلي شمال ورشو دفن شد. جرزي گاسوسكي (Jerzy Gassowski) سرپرست يك موسسه باستان شناسي و انسان شناسي در پولتسوك (Pultusk) لهستان مي گويد كه گروه چهار نفره وي در ماه آگوست (مرداد) پس از يكسال تحقيق در مورد قبرهاي زير كف كليسا توانسته جمجمه اي كه ظاهرا متعلق به اختر شناس و روحاني لهستاني است را پيدا كند.

گاسووسكي پس از اعلام اين خبر در جلسه اي با حضور دانشمندان ، طي يك مكالمه تلفني با خبرگزاري آسوشيتد پرس گفت" ما تقريبا 100 درصد مطمئن مي باشيم كه جمجمه متعلق به كوپرنيك مي باشد". وي اضافه كرد كه متخصصين شناسائي جسد با استفاده از اين جمجمه چهره اي را بازسازي كرده اند كه به خصوصيات ظاهري كوپرنيك- شامل بيني شكسته و اثر زخم بالاي چشم چپ- در تابلوي نقاشي شده از صورت وي بسيار شباهت دارد. متخصصين همچنين مشخص كردند كه جمجمه متعلق به مردي است كه حدود سن 70 سالگي فوت كرده است. گاسووسكي مي گويد" قبر در وضعيت بسيار بدي بوده و تمامي بقايا يافت نشد". وي اضافه مي كند كه گروه تلاش خواهد كرد تا خويشاوندان كوپرنيك را پيدا كند تا با استفاده از آزمايش DNA شناسائي دقيقتري صورت گيرد. 
 
منبع خبر : Space.com

                            نامگذاری عوارض سطح تیتان

 

 برای نام گذاري عوارض سطحي تیتان فضاپیمای کاسینی سطح تيتان را در دو عکس ترکیبی به تصویر کشید .

پس از مدتی سیاره شناسان بر این آمدند که عوارض سطح تیتان را نامگذاری کنند . برای این کار فضاپیمای کاسینی سطح تیتان را در دو عکس ترکیبی به تصویر کشید . در روز 7 سپتامبر 2005 فضاپیمای کاسینی با دوربین زاویه بسته خود عکسی از منطقه 6.5 درجه شمالی و 20.6 غربی از تیتان تهیه کرد که در آن هر پیکسل به اندازه 2 کیلومتر ( تقریبا 1 مایل ) روی سطح تیتان بود . این عکس از ترکیب 7 عکس به دست آمده است .

 

 

 

در 28 اکتبر کاسینی باز هم به دیدار تیتان رفت و این بار عکسی را از منطقه 2.5 درجه شمالی و 145 درجه غربی این قمر باز هم با دوربین زاویه بسته خود تهیه کرد . این عکس از ترکیب 10 عکس ایجاد شده که در آن هر پیکسل نمایانگر 1 کیلومتر ( به عبارتی دیگر 0.6 مایل ) بر روی سطح آن است .

 

 

 

 

 

پروژه کاسینی و هویگنس توسط سازمان فضایی آمریکا (ناسا) – آژانس فضایی اروپا و آژانس فضایی ایتالیا اجرا شده است . کاسینی دارای دو دوربین است که توسط جی پی ال ناسا طراحی و ساخته شده است .  

" ابر تابش" و آشكارسازي اسرار تولد ستاره ها

اختر شناسان روش تازه اي براي مطالعه ابرهاي تاريك گاز و غبار در فضا كشف كرده اند و بدين ترتيب زواياي روشنتري براي شناخت شرايط اسرارآميز تولد ستاره ها ايجاد كرده اند.

ستاره ها از متراكم شدن ابرهاي عظيم گاز و غبار شناور در فضا بوجود مي آيند. اما مطالعه اين "زهدانهاي" ستاره هاي مشكل است زيرا به ندرت در مقياس طول موجهاي نوري قابل روئيت مي شوند. همچنين روشهاي ديگر براي مطالعه ساختار آنها خيلي دقيق نيست. براي مثال روشي كه مقدار غبار موجود در اين زهدانها را با توجه به ميزان قرمزي ستاره هاي پشت آنها برآورد مي كند.اكنون ، دو محقق از مركز اختر فيزيك Smithsonian هاروارد ساختار اين ابرها را 50 برابر واضح تر از تكنيكهاي قبلي تصويربرداري كرده اند.
اين كشف بطور اتفاقي و زماني صورت گرفت كه آنها با استفاده از يك تلسكوپ 3.5 متري در كشور اسپانيا در حال تصويربرداري فروقرمز و كنترل نور چهار ساعته از ابرهاي مولكولي بودند.
فاستر (Foster) و همكاري وي آليسا گودمن (Alyssa Goodman) اين گسيل فروسرخ را "ابر تابش" (cloudshine) ناميده و معتقدند كه منشاء آن نور ضعيف و فروسرخي است كه ابرها از ستاره هاي اطراف پراكنده مي كنند. شكل و غلظت: ابر تابش ترسيم كننده شكل و غلظت ابرها است زيرا رنگ آن به حجم و مقدار غباري بستگي دارد كه از روي آن منعكس شده است. طول موجهاي كوتاه تر از لبه ابرها متفرق مي شوند در حاليكه طول موجهاي بلند تر به نواحي مركزي ابرها راه يافته و سپس از روي ذرات غبار موجود در آنجا منعكس مي شوند. اين تصاوير به محققين كمك مي كند تا به درك دقيقي از عامل بوجود آورنده تولد ستاره ها دست يابند. فاستر به New Scientist مي گويد" ما به شناخت فرايندهاي فيزيكي مهمي كه شكل ابرهاي مولكولي را تعيين مي كنند و چگونگي شكل گيري ستاره ها از اين ابرها علاقه داريم". وي اضافه مي كند" تنها يك راه براي انجام اين كار وجود دارد: يافتن روشي براي مطالعه ساختار چگالي ابرهاي واقعي و مقايسه آن با شبيه سازي ها با نظر داشتن پديده هائي مانند ميدانهاي مغناطيسي". نتايج اين مطالعه جهت انتشار در گزارشات مجله اختر فيزيك (Astrophysical Journal Letters) ارسال شد.

ستاره اي نوتروني در محل فرضي سياهچاله

يك ستاره نوتروني در ناحيه اي از فضا كشف شده كه يك سياهچاله در آنجا انتظار مي رفت.

بر اساس نتايج اخير رصد خانه پرتو ايكس چاندرا ، يك ستاره پرجرم پس از فروريختن بر خلاف انتظار به جاي تبديل شدن به يك سياهچاله ، ستاره اي نوتروني را بوجود آورد. دانشمندان اين ستاره كه گلوله اي چرخان نوتروني به قطر 12 مايل است را در يك خوشه ستاره اي بسيار جوان كشف كرده اند. اخترشناسان با از استفاده از خواص تعيين شده ستاره هاي ديگر اين خوشه به اين نتيجه رسيدند كه سرچشمه آن ستاره اي با جرم 40 برابر جرم خورشيد بوده است.مايكل مونو (Michael Muno) از دانشگاه كاليفورنيا مي گويد" اين كشف نشان مي دهد كه بر خلاف پيش بيني ، بعضي از پرجرم ترين ستاره ها بعد از رمبش به جاي بوجود آوردن سياهچاله ها باعث شكل گيري ستاره هاي نوترني مي شوند.

زمانيكه ستاره هاي پرجرم به جاي سياه چاله ها باعث زايش ستاره هاي نوتروني مي شوند ، تاثير بيشتري بر تركيب ستاره هاي نسل آينده خواهند داشت. وقتي اين ستاره فروريخته و ستاره نوترني را بوجود مي آورد ، بيش از 95 درصد جرم آن كه عمدتا مواد سرشار از فلزات موجود در هسته است به فضاي اطراف آن بر مي گردد.سيمون كلارك (J. Simon Clark) از دانشگاه Open انگلستان مي گويد" اين بدان معني است كه مقادير بسيار زيادي از عناصر سنگين دوباره به گردش در آورده مي شوند كه در نهايت مي تواند باعث بوجود آمدن ستاره ها و سيارات ديگر شوند". اختر شناسان دقيقا نمي دانند كه بزرگي يك ستاره بايد چقدر باشد تا به جاي يك ستاره نوتروني يك سياهچاله را بوجود بياورد. مطمئن ترين روش براي تخمين جرم ستاره مادر اين است كه نشان داد ستاره نوتروني يا سياهچاله عضوي از يك خوشه ستاره اي هستند كه تقريبا همگي از عمر يكسان برخوردار مي باشند. به دليل اينكه ستاره هاي پرجرم سريعتر از ستاره هاي كم جرم تر تكامل مي بابند ، جرم يك ستاره در صورتيكه مرحله تكاملي آن شناخته شود قابل تخمين است. ستاره هاي نوترني و سياهچاله ها مراحل پاياني چرخه تكاملي يك ستاره هستند و بنابراين ستاره هاي مادر مي بايد در ميان پرجرم ترين ستاره هاي خوشه باشند.

بارش شهابی ثوری در اين شب ها

گزارش‌های رصدی بارش شهابی ثوری نشان می‌دهند که امسال این بارش رصدگرانش را مهمان آذرگوی‌های درخشانی می‌کند.

 

حتما تا به حال اسم چند بارش شهابی مهم سال به گوشتان خورده است. اگر این نام ها را مرور کنید احتمالا نام بارش شهابی ثوری بین آنها نخواهد بود. بارش شهابی ثوری بیشتر سال ها یک بارش بسیار ضعیف است به طوری که در هر ساعت ۵ تا ۱۰ شهاب کم نور دارد. اما گویی امسال این طور نیست.

نور درخشان پشت ابرها آذرگویی است که چند روز پیش از آسمان آلمان گذشت.

منبع بارش های شهابی معمولا ذرات به جا مانده از دنباله دار ها هستند و هنگامی که زمین از درون این ذرات عبور می کند، این ذرات بر روی زمین سقوط می کنند و بدین ترتیب با ورود آنها به جو و سوختن آنها بارش شهابی به وجود می آید. به دلیل اثر پرسپکتیو هنگامی که به حرکت شهاب ها می نگریم احساس می کنیم که گویی همه این شهاب ها از یک نقطه در آسمان شروع به حرکت کرده اند. در واقع با ادامه دادن مسیر حرکت شهاب ها در آسمان و البته در خلاف جهت حرکت مشاهده می کنیم که این خطوط همدیگر را در یک نقطه قطع می کنند و به این نقطه کانون بارش می گوییم. حال به دلیل اینکه در مورد بارش شهابی ثوری این نقطه در صورت فلکی ثور قرار دارد به آن بارش شهابی ثوری می گوییم.

هرساله در دوهفته میانه آبان ماه زمین از میان توده از غبار که به وسیله دنباله دار ۲P/Encke به وجود آمده است، عبور می کند. عبور زمین از میان این ذرات ریز باعث می شود تا آنها با سرعتی بیش از ۱۰۰۰۰۰ کیلومتر در ساعت در جو زمین بسوزند. شاید اولین سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که این ذرات چرا با وجود اندازه کوچک خود (در حد و اندازه های ذرات غبار) می توانند به شهابی درخشان تبدیل شوند؟ پاسخ این سوال همان سرعت سرسام آور این اجسام است.

اما امسال وضعیت به گونه دیگری است. طبق گزارش‌های رصدی بارش ثوری امسال با تعدادی آتشگوی نیز همراه بوده است. آتشگوی هایی که چون ماه بدر می درخشیده اند و پس از ظهورشان در آسمان دود از خود به جای گذاشته اند. دلیل این امر این است که امسال علاوه بر توده غباری که هرساله با زمین ملاقات می کند تعدادی شهاب واره های سنگی نیز به آن اضافه شده اند که دلیل اصلی این آتشگوی ها هستند. این شهابواره ها به اندازه یک سنگ ریزه هستند و طبیعتا نباید بتوانند آتشگوی بسازند اما سرعت بسیار زیادی دارند.

به کجا باید نگاه کنیم؟

همانگونه که گفته شد، کانون این بارش شهابی صورت فلکی ثور است. بیشترین تعداد این شبها در فاصله ۳۰ تا ۴۰ درجه ای از کانون این بارش شهابی قابل رصد هستند. اما به طور کلی از زمانی که صورت فلکی ثور در محل رصد شما طلوع می کند تا زمانی که هنگام غروب آن فرا می رسد امکان ظهور آتشگوی ها وجود دارد.

این نکته را به یاد داشته باشید که اوج بارش شهابی ثوری بر خلاف بارش هایی مثل اسدی یک یا دو هفته به طول می انجامد و در طول این مدت نمی توان اوج خاصی را برای آن مشخص کرد.

در پایان می توان گفت بارش شهابی ثوری امسال فرصتی استثنایی است و در این شبها شهاب های آن می توانند زینت بخش عکس های شما باشند. همچنین می توانید گزارش های رصدی خود را برای مراجه رصدی چون IMO بفرستید.

منابع: IMO و NASA

     

        تلسكوپ جديد چشمان خود را به سوي آسمان باز مي كند

بالاخره بعد از بيست سال برنامه ريزي، طراحي و ساخت ، اختر شناسان  موسسه اختر شناسي ماكس پلانك اولين تصوير كه توسط "تلسكوپ دوچشمي بزرگ" (Large Binocular Telescope) جديد گرفته شد را منتشر كرده اند.

 تلسكوپ مذكور اين توانائي را دارد كه نور را 24 برابر بيشتر از تلسكوپ فضائي هابل جمع كند. اين تلسكوپ كه LBT ناميده مي شود و تلاش مشترك كشورهاي آمريكا-آلمان و ايتاليا مي باشد در ارتفاع 3.190 متري در رصد خانه گراهام آريزونا مستقر مي باشد.

تلسكوپ LBT  قادر خواهد بود از سياراتي كه به دور ستارهاي دور دست مي چرخند تصويربرداري كند و كمك مي كند تا سئوالات اساسي در مورد كيهان از قبيل چگونگي تكامل كهكشانها ، ستاره ها و سيارات از انفجار بزرگ پاسخ داده شوند.توماس هنينگ (Thomas Henning) از همين موسسه مي گويد" اين تلسكوپ توانائي هاي جديدي براي تحقيق در مورد سيارات خارج از منظومه شمسي و همچنين دورترين كهكشانها را بوجود مي آورد.تا به حال تعدادي از تلسكوپهاي مستقر در زمين اطلاعات مهمي در مورد كيهان براي اخترشناسان فراهم كرده اند. اما رصد كردن پيچيدگيهاي زايش ستاره ها با اين نوع تلسكوپها مشكل مي باشد زيرا انرژي تابشي ستاره هاي كم جرم و كوتوله هاي قهو ه اي درخشندگي كافي را ندارد و غبارهاي بين ستاره اي نيز باعث مبهم و تار شدن تصاوير و منظر ها مي شوند.  

اكنون ، تركيبي از تجهيزات نوري پيشرفته ، ابزارآلات دقيق و رايانه هاي پر قدرت اين امكان را فراهم مي آورد تا تلسكوپها - بخصوص آن دسته كه در بالاي قلل قرار دادند - توانائي رصد عميق تر فضا را با هزينه هاي كم تر داشته باشند.تلسكوپ LBT با داشتن دو آينه بزرگ هر كدام به قطر 8.4 متر و با تركيب دو منظر مي تواند به اندازه آئينه 11.8 متري يك تلسكوپ نور جمع كند. در مقايسه ، آينه تلسكوپ فضائي هابل 2.4 متر قطر دارد.  

اما تلسكوپ LBT تنها از آينه خود استفاده نمي كند. بلكه از تجهيزات اپتيكي بهره مي برد كه براي تطابق با شرايط رصد طراحي شده اند. از سوي ديگر با استفاده از تركيب ابزارآلات دقيق مخصوص مي تواند تصاوير فرو سرخ را جمع آوري ، تركيبات سطح ستاره ها را شناسائي ، و تاثير مات كننده جو زمين را كمتر و كيفيت تصاوير را افزايش دهد تا بدين ترتيب بمراتب بهتر از هابل عمل كند.اختر شناسان با استفاده از يكي از آئينه هاي اين تلسكوپ يك كهكشان گردابي در مجمع الكواكب آندرومدا را بعنوان تصوير "اولين نور" تصوير برداري كرده اند. آنها در آينده از هر دو آينه اين تلسكوپ استفاده خواهند كرد تا برخي مطالعات شامل رصد سيارات شبيه مشتري را انجام دهند.

 

http://medusa.as.arizona.edu/lbto

 

       مشاهده نورهاي مربوط به اولين اجرام در كيهان

 

دانشمنداني كه از تلسكوپ فضائي اسپيتزر ناسا استفاده مي كنند مي گويند موفق به كشف نوري شدند كه ممكن است مربوط به اولين اجرام كيهاني باشد.

دانشمنداني كه از تلسكوپ فضائي اسپيتزر ناسا استفاده مي كنند مي گويند موفق به كشف نوري شدند كه ممكن است مربوط به اولين اجرام كيهاني باشد. در صورت تائيد ، اين رصد تصوير زماني را فراهم مي آورد كه مربوط به بيش از 13 بيليون سال قبل مي باشد ، يعني زمانيكه اخگرها و خاكسترهاي در حال خاموشي انفجار بزرگ جاي خود را به ميليونها سال تاريكي مطلق داده و سپس بعد از آن كيهان بوجود آمد.

ممكن است اين نور مربوط به اولين ستاره ها و يا شايد گاز هائي باشد كه به درون اولين سياهچاله ها فرو رفته اند. گروه علمي مستقر در مركز فضائي Goddard ناسا اين رصد را به نوري كم رنگ از يك شهر دوردست توصيف مي كند كه از درون يك هواپيما در شب ديده مي شود. اين نور بسيار دور و ضعيف مي باشد.دكتر الكساندر كاشلينسكي (Alexander Kashlinsky) ، دانشمند بخش سيستمها و كاربردهاي علمي مي گويد : ما بر اين باوريم كه در حال مشاهده مجموعه اي از نورهاي متعلق به اولين اجرام بوجود آمده در كيهان هستيم. اين اجرام در همان دوران اوليه زمان ناپديد شده اند ولي نور آنها هنوز عرصه كيهان را در مي نورد.فرضيه دانشمندان بر اين است كه فضا ، زمان و ماده حدود 13.7 بيليون سال پيش و از انفجار بزرگ منشاء گرفته است. دويست ميليون سال بعد از اين انفجار دوران اولين نورستاره اي پديد آمد.نظريه پردازان مي گويند احتمالا اولين ستاره ها بيش از صد برابر بزرگ تر از خورشيد و بسيار داغ ، درخشان و كم عمر بوده اند و سوختن آنها فقط چند ميليون سال طول مي كشيد.

دكتر جان ماتر (John Mather) ، دانشمند ارشد پروژه از بخش تلسكوپ فضائي Webb مي گويد " اين رصد عميق مملو از ستاره ها و كهكشانهائي بود كه آشنا بنظر مي رسند. ما تمام اجرامي كه با آن آشنا بوديم- ستاره ها و كهكشانهاي دور و نزديك- را حذف كرديم و در نتيجه به تصويري از آسمان رسيديم كه در آن ستاره و يا كهكشاني وجود نداشت ، اما هنوز نور كم رنگ فرو سرخ بهمراه لكه هاي بسيار بزرگ در تصوير ديده مي شد كه به اعتقاد ما پس تابش اولين ستاره ها مي باشند.اين كشف جديد با رصد هاي دهه نود ماهواره كاوشگر پس زمينه كيهاني ناسا (NASA Cosmic Background Explorer) مطابقت دارد. كاوشگر فوق پس زمينه فروسرخي را رصد كرد كه مربوط به هيچ ستاره شناخته شده اي نيست.

كشف اخير اسپيتزر رصد هاي كاوشگر ريز موج Wilkinson ناسا از سال 2003 كه تولد اولين ستاره ها را 200 تا 400 ميليون سال پس از انفجار بزرگ تخمين مي زند را نيز تائيد مي كند.دكتر هاروي موسلي (Harvey Moseley) دانشمند ابزار دقيق اسپيتزر مي گويد: اين اندازه گيريهاي دشوار عملكرد ابزار دقيق ماهواره را به حدودي رسانده كه در طراحي آنها در نظر گرفته نشده بود.اختلالات صوتي پائين و شفافيت بالاي دوربينهاي فروسرخ اسپيتزر اين توانائي را به گروه داده تا مه آلودگي كهكشانهاي پيش نما را حذف كرده تا سيگنال انباشته شده از اولين نور در مقياسهاي زاويه دار بزرگ نمايان شد.اين تيم متذكر شد كه ماموريتهاي آينده مانند تلسكوپ فضائي Webb اولين دسته هاي مجزاي اين ستاره ها و يا ستارهاي درحال انفجار كه ممكن است اولين سياهچاله ها را بوجود آوردند را شناسائي خواهند كرد.  

پلوتون صاحب ۲ قمر جديد شد

اخترشناسان توانسته اند با استفاده از تلسکوپ فضايي هابل ۲ شي کوچک را در اطراف سياره پلوتون شناسايي کنند. بدين ترتيب اقمار پلوتون به عدد ۳ مي رسد تا اين جرم کمربند کويي پر نخستين عضو اين خانواده باشد که اين تعداد اقمار براي آن شناسايي مي شود

 

داستان کشف اقمار جديد سياره پلوتون ازشب ۱۵ ماه مي سال جاري آغاز شد ،‌زماني که آلن استرن از موسسه تحقيقاتي جنوب غرب در کلورادو و هارولد ويور از موسسه جان هاپکينز در راستاي رصدهاي منظمي که در طرح ماموريت اکتشافي نيو هارزنز (افقهاي نو) و از هدف اين ماموريت ،‌پلوتون انجام مي دادند موفق به شناسايي اجرام کم سويي در اطراف اين سياره دوردست شدند.

 

تصوير:‌تلسکوپ فضايي هابل

بر اساس داده هاي اوليه اين دو جسم که به طور موقت به نامهاي S/۲۰۰۵ P۱ و S/۲۰۰۵ P۲ ناميده مي شوند ،‌به ترتيب ۶۴۵۰۰ و ۴۹۵۰۰ کيلومتر از سياره مادر خود فاصله دارند و مدار گردش آنها به دور پلوتون بر صفحه مدار چارون منطبق است. اين دو قمر که با قدر ۲۳،۱ و ۲۳،۴ در آسمان مي درخشند دوره تناوبي معادل ۳۸ و ۵ و ۲۵ روز دارند و قطر آنها ۱۵۰ و ۱۰۰ کيلومتر تخمين زده ميشود.
نکته جالب در باره اين کشف ،‌ نحوه شکل گيري اين اقمار است که به نظر مي رسد در محل خود شکل گرفته و حاصل برخوردي پر انرژي در منطقه سياره پلوتون و در گذشته اي دور باشد.
در شماره آتي نجوم اطلاعات بيشتري را در خصوص اين اعضا جديد خانواده منظومه شمسي خواهيد خواند

تحلیل علمی رویت هلال ماه شوال ۱۴۲۶ قمری

هلال ماه شوال در شامگاه ۴ شنبه در هیچ نقطه ایران قابل رویت نخواهد بود

 

بر اساس محاسبات نجومی انجام شده هلال ماه شوال در شامگاه چهارشنبه ۲۹ رمضان المبارک ۱۴۲۶هجری قمری مطابق با ۱۱ آبان ماه ۱۳۸۴ هجری شمسی برابر با دوم نوامبر سال ۲۰۰۵ میلادی در هیچ نقطه ای از ایران حتی با پیشرفته ترین ابزار اپتیکی رویت نخواهد شد ؛ همچنین بر اساس محاسبات انجام شده این هلال در قاره های اقیانوسیه – اسیا - اروپا – قاره افریقا به جز منتها الیه جنوب غربی ( کشور افریقای جنوبی ) و امریکای شمالی حتی با ابزاراپتیکی رویت پذیرنخواهد بود؛ این هلال در منتها الیه جنوب غربی قاره افریقا فقط در غرب کشور افریقای جنوبی ودر امریکای مرکزی فقط در مرکز و غرب امریکای مرکزی مثل کشورهای مکزیک – نیکاراگوئه - کواتمالا – هندو راس فقط با ابزار اپتیکی و در امریکای جنوبی به جز شمال شرقی ان , هلال ماه با چشم غیر مسلح قابل رویت است.

 

نقشه رویت پذیری هلال ماه شوال و منا طقی که احتمالا برای رویت هلال ماه شوال در شامگاه پنج شنبه به ابزار نیاز است.

طبق محاسبات هلال ماه شوال در هیچ کشور اسلامی حتی با ابزارهای نجومی مثل دوربین های دوچشمی ویا تلسکوپ قابل رویت نخواهد بود؛ بدیهی است کشور های که روز سه شنبه۱۲ مهرماه۱۳۸۴ را اول ماه مبارک رمضان اعلام کردند الزاما می بایستی حتی اگر ماه مبارک را ۳۰ روزه در نظر گرفته باشند چهارشنبه را پایان ماه اعلام نمایند چون ماه قمری نمی تواند کمتر از ۲۹ روز ویا بیشتر از ۳۰ روز باشد و چهار شنبه برای این کشورها پایان ماه است .
نگارنده لازم می داند برای روشن تر بودن موضوع و اینکه چرا درشامگاه چهار شنبه هلال ماه در ایران رویت نخواهد شد نکاتی را مطرح نماید .
۱- لحظه مقارنه ماه و خورشید در ساعت ۴ و ۴۶ دقیقه و ۲۶ ثانیه به وقت رسمی ایران است ؛ سن ماه تا لحظه غروب خورشید در پهنه ایران در شهرستان سرخس۱۱ ساعت و ۳۲ دقیقه کم ترین سن و درشهرستان نفت شهر ۱۲ ساعت و ۴۰ دقیقه به بیشترین سن می رسد که این سن از رکورد جهانی رویت هلال ماه در لحظه غروب خورشید که ۱۱ ساعت و ۲۰ دقیقه است بیشتر است ؛ اما سایر مشخصه های مهم رویت هلال ماه را هم می بایستی بررسی نماییم.
۲- در نواحی شمال شرقی – شرق – و جنوب شرقی کشور مان هلال ماه یا قبل از خورشید غروب می کند و یا تقریبا همزمان با خورشید ؛ در مناطق شمال و شمال غربی - مرکزی – جنوب – جنوب غربی و غرب کشورهلال ماه یا همزمان با خورشید و یا چند دقیقه دیرتر غروب خواهد کرد به عنوان مثال در بهترین مکان ممکن در ایران ( جزبره سیری ) هلال ماه فقط ۷ دقیقه و ۱ ثانیه دیرتر از خورشید غروب خواهد کرد همچنین در نفت شهر در غرب کشور مدت مکث هلال ۳ دقیقه و ۵ ثانیه خواهد بود ؛ و این مکث بسیارکم یکی دیگر ازدلایل بسیار مهم در اثباط رویت ناپذیری هلال ماه در غروب چهارشنبه است.
۳- ارتفاع ماه با خورشید در بهترین منطقه کمتر از ۱ درجه است و اگر بخواهیم مقدار دقیق ان را بگوییم حدود ۳۷ دقیقه قوسی ؛ به تعبیر ساده تر این طور می توانیم تجسم کنیم که قسمت تاریک ماه رو به کره زمین و قسمت روشن ماه پشت به کره زمین قرار دارد.

 

۳- یکی از مشخصه های مهم رویت پذیری هلال ماه محاسبه جدایی ای زاویه ای ماه از خورشید است ؛ جدایی زاویه ای ماه از خورشید در بهترین مکان در ایران به ۷ درجه هم نخواهد رسید ( کم ترین رکورد جهانی جدایی زاویه ای ۷.۵ درجه با چشم مسلح وبا چشم غیر مسلح ۹.۲ درجه است ) ؛ در علم نجوم نظریه بسیار مهمی است بنام حد دانزون این حد را اندره دانزون دانشمند معروف فرانسوی و یکی از مشهور ترین دانشمندان مکانیک سماوی مطرح کرده؛ دانزون می گوید اگر جدایی زاویه ای ماه از خورشید ۷ درجه ویا کمتر از ۷ درجه باشد اصلا هلالی تشکیل نمی شود تا نور آن به چشم زمینیان برسد او معتقد است اگر جدایی زاویه ای ماه و خورشید حتی اگر ۷ درجه باشد؛ پستی و بلندی های ماه بر سطح ماه سایه می اندازند و مانع از تشکیل هلال می شود؛ و این نظریه تا به امروز به عنوان یک اصل قابل قبول و علمی مد نظر اکثر دانشمندان قرار گرفته حتی بعضی از دانشمندان این حد را حدود ۷.۵ درجه می دانند ؛ در صورتی که طی محاسبات انجام شده در تمام پهنه ایران جدایی زاویهای حتی به ۷ درجه هم نخواهد رسید .
۴- یکی دیگر از مشخصه های مهم رویت هلال ماه محاسبه طول کمان ماه است در بهترین مکان رویت در ایران طول کمان تشکیل شده در ایران کمتر از ۱۰ درجه است در صورتی که کمترین طول کمان رویت شده درجهان انهم با ابزار اپتیکی قوی حدود ۷۰ درجه است.
نگارنده ۴ دلیل ساده اما علمی از شروط رویت پذیری هلال ماه را بیان نمودم ومی توانم دهها دلیل علمی دیگری را اضافه نمایم که گواهی بر رویت ناپذبری این هلال در شامگاه چهار شنبه ۱۱ ابان ماه ۱۳۸۴ و مطابق با ۲۹ رمضان المبارک ۱۴۲۶ باشد. لذا هلال ماه شوال در شامگاه پنج شنبه ۱۲ آبان ماه ۱۳۸۴ مطابق با ۳۰ رمضان المبارک ۱۴۲۶ هجری قمری با در خشندگی زیاد اما با ارتفاعی نه چندان بالادر پهنه ایران دیده خواهد شد؛ ارتفاع این هلال در عرضهای شمالی ایران کمتر از سایر نقاط ایران است به طوری که ممکن است در ان منا طق برای رویت هلال ماه نیاز به ابزار اپتیکی باشد, درست است که این هلال ۳۰ روزه است اما دلیل نمی شود هر هلال را حتی اگر ۳۰ روزه بود خیلی سهل واسان ان را رویت کرد.

سياره سرخ در نزديكي زمين

در صورت مساعد بودن هوا، منجمان در فرصتی نادر می توانند اين سياره را در نزديكترين فاصله به زمين به خوبی رويت کنند.

تلسکوپ های کوچک می تواند مريخ را يک گلوله درخشان کوچک نشان دهند اما با تلکسوپ های بزرگتر می توان برخی از جزئيات سطح مريخ را ديد. البته مشاهده اينگونه جزئيات مستلزم ممارست، چشمی تيزبين و تلسکوپی با کيفيت خوب است.

مريخ تنها سياره منظومه شمسی است که سطح آن از زمين قابل مشاهده است. آنچه منجمان در ساير سيارات منظومه مثل مشتری و کيوان می بينند در واقع لايه گازی پوشاننده اين سيارات است نه سطح جامد آنها.

در ماه اوت 2003 مريخ حتی در فاصله ای کمتر با زمين قرار گرفت و به 6/55 ميليون کيلومتری اين کره خاکی رسيد که در 60 سال گذشته سابقه نداشت.

اما مريخ اين بار در ارتفاع بالاتری در آسمان قرار می گيرد که بدان معنی است که تاثير منفی اختلالات جوی بر تصويری که از اين سياره در چشمی تلسکوپ ها شکل می گيرد کمتر خواهد بود. اين موضوع به خصوص برای ساکنان نيمکره شمالی زمين صادق است.

اولين ماهواره ايراني به فضا پرتاب شد

 

نخستين ماهواره ايراني كه بامشاركت روسيه ساخته شده‌است امروز پنجشنبه ساعت ‪ ۱۰/۵۲‬دقيقه به وقت مسكو ازپايگاه فضايي "پلستسك" دراستان مورمانسك واقع در شمالغرب روسيه به فضا پرتاب شد.

اين ماهواره كه سينا- ‪ (Z.S.4) ۱‬نام دارد ‪ ۳۵‬دقيقه پس از پرتاب ،از موشك روسي "كاسموس" جدا شد و درمدار زمين قرار گرفت. موشك كاسموس حامل ماهواره ايراني سينا-‪ ۱(‬زد.اس-‪ (۴‬و چند ماهواره روسي انگليسي و چيني از اين پايگاه فضايي پرتاب شد.

سينا-‪ ۱‬نخستين ماهواره ايراني است كه با همكاري روسيه ساخته شده‌است.

فعاليتهاي كاربردي ماهواره در دو محور مخابراتي و تصويربرداري از سطح زمين براي نيازهاي عمومي مي‌باشد.

علاوه بر آن تصويربرداري اين ماهواره مي‌تواند براي فعاليتهايي نظير حوادث غيرمترقبه،كشاورزي ،منابع زميني و ساير نيازهاي عمومي ايران مورد استفاده قرار گيرد.

اين ماهواره مي‌تواند اطلاعاتي را بصورت محدود در باندهاي فركانس وي.اچ.اف و يو.اچ.اف ارسال و دريافت كند.

"ابراهيم محمود زاده" مدير عامل شركت صنايع الكترونيك ايران در گفت و گو با خبرنگار ايرنا اعلام كرد:ماهواره سينا-‪ ۱‬طي قراردادي با انستيتو هواپيمايي روسيه "مايي" و شركت‌هاي روسي "آپتك " و "پاليوت " و با شركت چند گروه از تيم‌هاي تخصصي ايراني از طرف وزارت علوم و نيز انستيتوي نقشه‌برداري و شركت صنايع الكترونيك ايران ساخته شد.

به گفته وي اين ماهواره توانسته است محققين و دانش‌پژوهان ايراني را با يافته‌هاي انديشمندان روس آشنا و از تركيب اين دو تيم كار انجام شده است.

ماهواره سينا-‪ ۱‬سه سال عمر خواهد داشت و در مدار دايره‌اي (خوشيد آهنگ) در ارتفاع ‪ ۷۰۰‬كيلومتري قرار مي‌گيرد.

اين ماهواره مزين به پرچم جمهوري اسلامي ايران با نمايي از نقشه ايران و خليج فارس مي‌باشد كه بر روي بدنه آن ترسيم شده‌است.

سينا -‪ ۱‬با داشتن ‪ ۱۷۰‬كيلوگرم وزن مجهز به دو دوربين مي‌باشد كه مي‌تواند تصويربرداري از سطح زمين براي نيازهاي عمومي با دقت ‪ ۲۵۰‬و ‪ ۵۰‬متر تصوير تهيه كند.

                                              "محور شيطان"

"محور شيطان" ممكن است ايده گستره كيهاني را تغيير شكل دهد.

مشاهده يك الگوي اسرار آميز در زمينه ريزموج كيهاني (cosmic microwave background) نه تنها باعث شگفتي برخي فيزيكدانان شده بلكه تا حدودي اين زمينه را بعنوان شالوده اصلي تئوري انفجار بزرگ در ميان اين دانشمندان زير سئوال برده است. زمينه ريز موج كيهاني پس تاب ضعيف انفجار بزرگ فرض مي شود.

 

اما ممكن است كه توضيح ساده تري براي اين الگو وجود داشته باشد: كريس ويل (Chris vale) از دانشگاه كاليفرنيا مي گويد" اين الگو ممكن است ناشي از گرانش حاصل از تمركز عظيم كهكشانها در كيهان باشد".

اين الگو كه جاو ماگويجو (João Magueijo)  كيهان شناس كالج سلطنتي لندن آن را "محور شيطان" ناميده در نقشه زمينه ريز موج ويلكينسون ناسا نيز ظاهر مي شود.